یک زن که زخم های دلش بو گرفته بود
صدطفل شیر خوار به بازو گرفته بود
از گونه های عاطفه اش درد میچکید
حتی برای آیینه هم رو گرفته بود
در پشت انتظار نگاهش دری نبود
با ازدحام پنجره ها خو گرفته بود
وقت رکوع چادر وسجاده ای نداشت
از فرط درد دست به زانو گرفته بود
کشتی اعتقاد دلش ناخدا نداشت
در ساحلی بلد زده پهلو گرفته بود
زن رفت دختر آمد و تکرار این حدیث
یک زن که زخمهای دلش بو گرفته بود
