که خُدا سایه مهر از سرما می گیرد

       نه غباری ونه ابری وهوا می گیرد

     دروداعش نه عجب گرکه عزا می گیرد

      لاجرم نعمت خودداده خدا می گیرد

ناخوش آن روزه که به ناخوش به قضامیگیرد

چه بسا روزه به عنف و به ریا می گیرد

روزه آن کونه به ذوق وبه صفا می گیرد

وَه کَز اوآینه دل چه جلا می گیرد

ازهلال رمضان نور وضیا می گیرد

داروی دردی از این دارشفا می گیرد

  روزه باسنگ تمام وبسزا می گیرد

دلبخواه دوجهان دست دعا می گیرد

وآن سراغی است که ازاهل وفا می گیرد

هر که شد دردوجهان کامروا می گیرد

مطمئن باش که ظالم به جفا می گیرد

ازخُدا خلعت تسلیم ورضا می گیرد

شهریاراین صله ازدست خدا می گیرد.