هر کسی یه جوری میره به دیدار امام حسین (ع)
یکی با قلبش از تو هیات محله - یکی با تصاویر کربلا و ... - یکی با چند قطره اشک و خلاصه هر کی یه جوری نوکری میکنه ...
اما یه عده هم بودن که با چهره های خونی رفتن سراغ اربابشون - سرشون را گذاشتن تو دامن ارباب و خلاصه شدن همسفره اهل بیت (ع) . خوشا به حالشون ... کاش ما هم اینجوری آقا رو ملاقات کنیم ...
اما ...
اما چقدر سخته که جسمت رو بخوای ببری تو شهر کربلا ...
کجا ؟ ... کربلا ؟...
مگه میشه ؟
مگه میشه جسم گنهکارت رو ببری تو سرزمینی که اهل بیت پیامبر ...
اونم با جسم سالم و امنیت ؟ پا بذاری تو اون شهر ؟ مگه ناموس حسین تو کربلا امنیت داشت ؟
بری کربلا و سالم رگردی ؟ جواب اهل بیت رو چی میخوای بدی ؟
میدونم - خیلی سخته . خیلی سخت ...
نائب الزیاره دوستان گرامی در کربلا خواهم بود ... حلالم کنید و برایم دعا کنید ... زیر گنبد حضرت اباعبدالله الحسین دعایتان میکنم . ان شا الله ....




+
نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388;ساعت 10:17;
توسط خادمين; |