مقام معظم رهبري در بيانات خود خطاب به جامعه مداحان کشور رهنمودهاي اساسي را بيان داشتند که در جاي خود مي تواند هدف اصلي و مقدمه  ي عملي شکل گيري اين دوره ي آموزشي باشد. ايشان فرمودند:

 مرتبت مداحي و منبر مداحي يکي از با شرف ترين رتبه ها و منبرهاست.

- امروز بحمدالله اقبال مردم وجوان ها به نواي مداحان اقبال خوبي است.مي بينيد مردم استقبال مي کنند، علاقه نشان مي دهند اجتماع مي کنند، صحبت مي کنند پوا مي دهند، اين يک موقعيت است. موقعيت وقتي حساس شد وظيفه حساس و خطير مي شود اگر ما خظايي انجام دهيم خطاي ما مثل خطاي مردم عادي نيست، سنگين تر و سخت تر است. اگر ما خداي نکرده کسي رابه وادي ذلالت و گمراهي انداختيم، با عمل مشابه ديگري تفاوت دارد. مداح ها بدانند چه مي خوانند وچه مي گويند صداي خوش، آهنگ قشنگ، موقعيت ممتاز، تريبون خوب، اقبال فراوان امروز هم که جوان ها بحمدالله جامعه وکشور ما را با صفاي دل  خودشان مصفا کرده اند. اين همه جوان در اين کشور وجود دارد- همه متوجه شماست. شما چه مي خواهيد به مردم بدهيد؟ اين که من هميشه روي آن چه مي خوانيد و آن چنان که مي خوانيد – در جلسه ي مداح ها و با افراد گوناگون – تاکيد مي کنم، اين به خاطر اين حساسيت است. چيز ديگري که بنده در بعضي از خوانندگان جلسات مداحي اطلاع پيدا کردم، استفاده ي از مدح ها و تمجيد ها بي معناست، که گاهي هم مضر است. فرض کنيد راجع به حضرت ابوالفضل (ع) صحبت مي شود، بنا مي کنند که از چشم و ابروي آن بزرگوار تعريف کردن، مثلا قربون چشمت بشم، مگرچشم قشنگ در دنيا کم است؟مگر ارزش ابوالفضل (ع) به چشمان قشنگش است؟ اصلا مگر شما ابوالفضل را ديده ايد و مي دانيد چشمش چگونه بوده است؟ اين سطح ها معارف ديني ما را پائين مي آورد.معارف شيعه در اوج اعتلاست. معارف شيمي ما معارفي است که يک فيسلوف در غرب پرورش يافته ي با مفاهيم غربي  بزرگ شده ي آشناي با معارف فلسفي غرب مثل هانري کوربن را مي آورد دو زانوي جلوي علامه طباطبايي مي نشاند، او را خاضع مي کند و مي شود مروج شيعه ومعارف آن در اروپا. معارف شيعه را در همه ي سطوح عرضه کرد، از سطوح ذهن متوسط و عامي بگيريد تا سطوح بالاترين فيلسوف ها.

ما بايد اين معارف نبايد شوخي کنيم. ابوالفضل العباس (ع) به جهاد و فداکاري و اخلاص و معرفت او به امام رمانش است. به صبر و استقامت اوست، به آب نخوردن اوست در عين تشنگي، و بر لب آب، بدون اين که شرعا و عرفا هيچ مانعي وجود داشته باشد.

با بررسي متون و الحان مورد استفاده ي مداحان و تاثير گذاري فوق العاده ي جلسات مداحي بر جان و دل مخاطبين، ضرورت آموزش مداحان و ارتقاي سطح بينش آنها در چگونگي برخورد و انتخاب سوژه در مراسم و استفاده از مراثي صحيح، بيش از پيش احساس مي شود.

مقايسه و تطبيق دوره هاي آموزشي و متون تنظيمي با سفارشات اکيد مقام معظم رهبري در اعتلاي معارف شيعه و حفاظت از ارزش واقعي شهادت و رسالت ائمه (ع): «نبايد بگذاريد منبر 10 دقيقه اي يا 20 دقيقه اي شما از معارف خالي بماند. امسال ديدم بعضي از برادران مداح در ماه محرم و در دهه ي فاطميه بحمدا... اين نکته را رعايت کرده بودند. در منبر مداحي حتما اول، فصلي اختصاص بدهيم به نصيحت يا بيان معارف به زبان شعر. اصلا رسم مداحي از قديم اين طوري بوده است، الان يک مقدار آن رسم ها کم شده مداح در اول منبر يک قصيده، يک 10بيت شعر، کمتر، بيشتر، فقط در نصيحت و اخلاق يا الفاظ زيبا خطاب به مردم بيان مي کرد، مردم مي فهميدند واثر مي گذارد. مي يک وقت گفتم که گاهي شعر يک مداح از يک منبر يک ساعتي ما اثرش بيشتر است. البته هميشگي نيست، گاهي است. اگر خوب انتخاب و اجرا شود اين طور خواهد بود.»